Türkiye'nin gündem konularından biri olan kiralık evlerle ilgili olarak, Kahramanmaraş'ta 6 Şubat'ta meydana gelen 7.7 ve 7.6 büyüklüklerindeki depremlerle ilgili olarak Yargıtay'dan emsal nitelikte bir karar çıktı.
Bir işten çıkarılma durumuyla karşı karşıya kalan ve bulunduğu kentten kirada bir evi olan mülk sahibi, kiracısına "İşimi kaybettim, evi boşalt" dedi. Ancak kiracı evi boşaltmaya yanaşmayınca, davacı ev sahibi Sulh Hukuk Mahkemesi'ne başvurdu. İşten çıkarılma sebebiyle çalıştığı ilçeden taşınarak dava konusu olan mülkün bulunduğu ilçeye yerleştiğini ve halen başka bir evde kiracı olarak yaşadığını belirten ev sahibi, oğlunun konut ihtiyacı sebebiyle kiraya verilen evin tahliyesini talep etti. Davalı kiracı ise davayı reddetmeyi istedi.
Mahkeme, davacı tarafın ihtiyaç iddiasını kanıtlayamadığı için davanın reddine karar verdi. Davacı taraf kararı temyiz edince Yargıtay 3. Hukuk Dairesi devreye girdi. Emsal nitelikteki kararda, ev sahibinin başka bir evde kiracı olarak oturmasının yeterli delil olarak kabul edildiği belirtildi. Kararda şu ifadelere yer verildi:
"İhtiyaç iddiasına dayalı tahliye davalarında, tahliye kararı verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekmektedir. Geçici ihtiyaçlar, devamlılık arz etmediği için tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Ayrıca henüz gerçekleşmemiş veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaçlar da tahliye sebebi olarak kabul edilmez. Dava açıldığı tarihte ihtiyacın varlığı yeterli değildir, ayrıca bu ihtiyacın yargılama sürecinde de devam etmesi gerekmektedir. Somut olayda, kira sözleşmesinin varlığıhususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davanın temelini, davacının oğlunun konut ihtiyacının doğması oluşturmaktadır ve bu ihtiyacın davacının kiracı olarak yaşadığı konutta olduğu akit dosyasıyla belgelenmiştir.
Konut ihtiyacına dayalı tahliye davalarında, ihtiyaç sahibinin kirada oturması, ihtiyacın varlığının en önemli kanıtı olarak kabul edilmektedir. Dinlenilen davacı tanıklarının da ihtiyaç iddiasını doğruladığı anlaşılmaktadır. Dolayısıyla, ihtiyacın samimi, gerçek ve zorunlu olduğunun kabul edilmesi gerekmektedir. Mahkeme, ihtiyaç nedeniyle tahliye talebinin reddine karar vermek yerine, kabul etmeliydi. Bu nedenle, mahkeme kararı usul ve yasaya aykırı olup, bozulmayı gerektirmektedir."
